Byłam w Supraślu z objazdówką z UAM’u. Robiliśmy praktyki z pilotażu po Podlasiu. Było pięknie. Tak dziko, zielono. Zakochałam się w Biebrzańskim Parku Narodowym i w Kruszynianach.

Drugi raz zobaczyłam Supraśl w filmie “U Pana Boga za piecem“. Bardzo mi się spodobał styl życia mieszkańców Polski “Be”. I tak jakoś wyszło, że zapragnęłam pisać pracę magisterską właśnie o tamtych okolicach. Tak jak postanowiłam, tak zrobiłam. W lipcu 2012 po raz drugi pojechałam do Supraśla robić badania terenowe i zbierać materiały.

Poznałam życie miasteczka, tak odmiennego od naszych wielkopolskich. Jeździłam rowerem po puszczy, przez kładki, mostki. Poznałam przemiłych ludzi, szczególnie z Dyrekcji Parku Krajobrazowego Puszczy Knyszyńskiej. Supraśl mnie oczarował. Lasy, pola z krowami i bocianami, drewniane płoty i niebywały porządek nawet w najbiedniejszej wsi.

Supraśl to także Wiktor Wołkow ale to historia na dłuższego posta. W każdym razie jeśli oglądając zdjęcia Wołkowa nie zakochasz się w Podlasiu to będę bardzo zdziwiona.

Supraśl znajduje się w samym środku Puszczy Knyszyńskiej. W Puszczy jest kilka osad złożonych z paru chat. Zimą właściwie nie można do nich dojechać. To czyni je idealnym miejscem do życia dla pasjonatów przyrody, fotografowania i spokojnego życia.  Jeszcze do niedawna widziałam tam swoją przyszłość. Dopóki nie przeczytałam książki Adama Wajraka “Wilki”. Zawsze pasjonowałam się wilkami, a ta książka rozbudziła dawno przygaszoną ciekawość. Wajrak opisuje Puszczę Białowieską w taki sposób, że mogłabym bez zastanowienia spakować się i tam zamieszkać. Zimą jeździłabym na nartach po lesie i tropiła wilki. Zobaczenie wilka nie było by takie ważne jak sama przygoda wynikająca z poszukiwania.

Ale wróćmy do Supraśla 🙂

Supraśl ma bardzo bogatą historię związaną z włókiennictwem. Jego dwaj najbardziej zasłużeni mieszkańcy związani z tą branżą to Adolf Buchholtz i Wilhelm Zachert. Ale zanim do Supraśla dotarł przemysł włókienniczy, na Suchy Hrud dotarli prawosławni mnisi, którzy wybudowali Monaster. Dziś jest to jeden z 5 w Polsce klasztorów męskich podlegających diecezji białostocko-gdańskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego.Początki powstania klasztoru mają różne genezy (szczegółowo opisane w mojej pracy naukowej). Wiadomo jednak, że Monaster został ufundowany przez Aleksandra Chodkiewicza. Monaster Zwiastowania Przenajświętszej Bogurodzicy i św. Jana Teologa w latach swojej świetności był największym tego typu ośrodkiem w całej Polsce. Mnisi przybywali do Supraśla nawet z odległej Góry Athos. Jak wiadomo prawosławie to Ikony – święte obrazy. W Supraślu kultem otaczana była Supraska Ikona Matki Bożej.

Do najważniejszych walorów przyrodniczych zalicza się:

• Park Krajobrazowy Puszczy Knyszyńskiej,

• rezerwaty przejściowe: Budzisk, Surażkowo, Krzemienne Góry, Krasne, Jałówka, Woronicza, Las Cieliczański,

• sieć rzeczna z Supraślą i Sokołdą,

• stawy Dojlidzkie,

• wody podziemne (lecznicze borowiny),

• plaża nad zalewem Zajma w Supraślu,

• Arboretum w Kopnej Górze,

• jezioro Komosa,

• Pstrągarnia – miejsce nad Supraślą tuż za miastem, w kierunku Cieliczanki, w którym bije kilka źródlisk z krystaliczną wodą, idealne do hodowli pstrąga. Niegdyś ulubione miejsce wypoczynku supraślan,

• stawy rybne w miejscowości Krasne,

• kąpielisko nad zalewem Zajma i kąpielisko Pólko,

• „Święta sosna” u wylotu ul. Piłsudskiego w Supraślu,

• zieleń kojąco wpływająca na wzrok,

• powietrze bogate w tlen,

• bardzo dobre warunki bioklimatyczne.